zaterdag 20 oktober 2012

The big day!

16 oktober 2012

The big day!

Het was eindelijk 13 oktober 2012. De dag waar ik dagen naar had uitgekeken. Ik had alles natuurlijk tot in de puntjes voorbereid. De laptop was zo goed als stuk. De eigenaar vertelde dat hij er ooit koffie overheen had gemorst. Hij begreep niet goed waarom ik die hele afstand had gereisd voor een kapotte laptop. Dat was een goede vraag, want eigenlijk begrijp ik nog steeds niet waarom ik al die moeite had gedaan. Voor alle zekerheid heb ik zaterdagochtend een eitje gebakken op de laptop. Just in case.. Ja weet je, Youssef kan gewoon bijna alles maken en stel je voor dat alles voor niks geweest zou zijn? Deze laptop moest gewoon onherstelbaar zijn.

Weten jullie nog toen ik dat mailtje had ontvangen? Ik vond het allemaal maar vaag en het tijdstip was veel te vroeg. Ik heb een mailtje gestuurd... In het mailtje schreef ik dat het tijdstip mij niet goed uitkwam en of we het konden verzetten naar 14:00 u. Ik kreeg kort daarop een reactie terug met 'dat is goed! Whatsapp me maar op dit nr hoe, waar, wat enz.' Ik heb dat mailtje honderd keer gelezen. Dit moest Faatje weten! Ik had haar gebeld en vertelt dat ik het nummer van Youssef had. Ik had een hele scenario in mijn hoofd: stel je voor dat ik hem op een dag zou bellen en ik zou net doen alsof ik verkeerd verbonden ben... Als we dan een tijdje (lees: minimaal 1 jaar) contact houden (in de tussentijd is hij namelijk gevallen voor mijn stem), dan is het voor hem moeilijk om mij los te laten. Hij zal van me houden om wie ik ben en niet hoe ik er uit zie. Mocht het dan ooit tot een ontmoeting komen, dan zou hij niet opmerken dat ik een maatje meer heb. Hij is immers voor mijn innerlijk gevallen, niet voor mijn uiterlijk. Dit heb ik aan Faatje vertelt en haar gezichtsuitdrukking sprak boekdelen. Got love for this girl. Ondanks alles steunt ze me door dik en dun.

Goed, zaterdagochtend belde Faatje aan. Ze zou me helpen met het uitzoeken van een outfit. Het was haar gelukkig ook opgevallen dat ik een beetje afgevallen was. Een beetje, want ik heb me wel flink volgevreten de afgelopen dagen. Trouwens nu ik dit typ wilde ik het volgende met jullie delen.. Bakker Bart bestaat 35 jaar en dat vieren ze door heel veel korting. Ik heb vandaag een bakje roomsoesjes ingeslagen en 5 kersenflappen. Heerlijk! Ik had graag een paar (niet alles, want als het om eten gaan ben ik zjoe3 for life!) soesjes jullie kant op willen sturen.

Anyway, waar was ik.. O ja, mijn outfit. Ik had uiteindelijk gekozen voor een zwart tuniekje, turquoise blazer en spijkerbroek. Gewoon heel simpel dus. Sommigen van jullie dachten dat ik een jelleba aan zou trekken. Ik ben misschien niet zo modebewust, maar een jelebba in dit weer en naar een eerste date is toch een beetje not done. Ik controleerde voor alle zekerheid of ik alles bij me had: laptop check, spiegeltje, maandverband (heel belangrijk), zakdoekjes (super belangrijk, met dit weer komt het snot uit mijn neus druppelen). Dat laatste is mij trouwens een keer overkomen in de trein. Ik had geen zakdoekjes in mijn tas en raakte lichtelijk in paniek. Je kan wel de hele tijd snuiten, maar op een gegeven moment is dat heel storend voor anderen. Ik vind het zelf ook heel storend om iemand de hele tijd te horen snuiven. Ik ga maar niet vertellen hoe dat is afgelopen. Ik heb ervan geleerd en neem nu altijd zakdoekjes mee.

Faatje controleerde of alles goed zat en gelukkige was alles goed. Beneden hoorde we de deurbel gaan. Ik hoorde mijn moeder de voordeur opendoen en de hele tijd 'merhba' (welkom) roepen. We wisten niet wie het was en eigenlijk interesseerde het me ook niet. We stonden op de gang stiekem mee te luisteren. Ik hoorde haar heksenstem al vanaf boven. Het was mijn tante en mijn lieftallige nicht Yasmin.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen